“Je zal toch maar, net als John, nooit gezien worden in je kwaliteiten”, zegt hoogleraar onderwijskunde Fred Korthagen over een leerling over wie geen van zijn leraren iets positiefs kon melden. Tot het één wiskundejuf wel lukte en de relatie duurzaam veranderde. Een avond over flow, het ui-model, groene krullen en Pedagogische Tact: “Ik beweer: de dingen die jullie noemen zijn essentieel voor goed leraarschap. Ik beweer ook: ze zijn nauwelijks in beeld.”

Zie voor het hele artikel: http://hetkind.org/2011/03/24/nivoz-open-avond-fred-korthagen/

Bovenstaand advies gaf de onderwijsraad aan minister van Onderwijs Van Bijsterveld. Het opleidingsniveau van leerkrachten in Nederland daalt al jaren ten opzichte van de ons omringende landen, om maar niet te spreken van de snel opkomende Aziatische landen.

Hoera! Meer hooggekwalificeerde leraren. Ik juich het toe.

Het is, lees ik ook, de bedoeling van de onderwijsraad dat een leerkracht na het behalen van de kwalificatie Bachelor binnen vijf jaar het masterdiploma haalt. Binnen vijf jaar. Terwijl je net je eerste baan in het onderwijs hebt. En wie betaalt dan deze masteropleiding? Daar ben ik dan wel nieuwsgierig naar. Zo op het eerste oog voorzie ik dat scholen vooral meteen alleen nog masters aan willen nemen om zo investeringskosten voor de school en een eventueel te hoge werkdruk voor beginnende leerkrachten te voorkomen.

Sta je dan, met je bachelorsdiploma. Ik heb zelf mijn bachelor behaald en ook zelf betaald. Ik werk momenteel niet in het onderwijs. Als dit advies wordt uitgevoerd, ben ik dan over vijf jaar geen bevoegd docent meer tenzij ik in de buidel tast?

Is dit wel of geen goed nieuws voor onderwijsland? Ik denk er nog even over..

Bron: Volkskrant, 1 maart 2011 pag. 8 binnenland

Alles

wat aandacht krijgt

groeit

De coach op het Northgo-College is een professionele hulpverlener die op school wordt ingezet om leerlingen te begeleiden in het oplossen van diverse problematiek.

Laagdrempelig
Het werk van deze leerlingcoach is specifieker dan dat van een reguliere maatschappelijk werker. Er gaat een preventieve werking van uit en is meer laagdrempelig dan de gewoonlijke hulpverlening die de school haar leerlingen aanbiedt. De leerling kan in schooltijd en zonder verwijzing de hulp van een professionele hulpverlener inroepen. Het direct kunnen inroepen maakt dat erger wordt voorkomen.

In de video kun je zien hoe de leerlingcoach een waardevolle aanvulling kan zijn op het team. We volgen een coachingsgesprek en zien de reflectie van coach en leerling.

Bron: www. leraar24.nl

Video

Onderwerp was Citopaniek bij ouders. Wat als mijn kind een vmbo-advies krijgt? De schrijvers van het artikel vinden het erg dat wij, volwassenen, hierdoor kinderen nu al het idee geven te falen in de ogen van hun ouders en de maatschappij. Het artikel roept op tot bewustzijn daarvan. Met het al dan niet terecht oordelen over een onderwijssysteem vel je ook een oordeel over (65 procent!) jonge jongens en meisjes die daar een opleiding volgen. Willen we dat dan? Point taken.

Afgelopen dinsdag wijdde Pauw & Witteman ook een item aan dit onderwerp. Topchef Pierre Wind, ambassadeur van onderwijs on Stage, en mede/initiatiefnemer van het artikel, probeert het negatieve imago van het VMBO te bestrijden. Zie hier

Vandaag reageerde Justine Pardoen van Ouders Online in een artikel in De Volkskrant (03/02/10, pag. 20) “Aan zulke vrienden heeft de vmbo-er echt niets”. Ze schrijft dat de media-elite puur opkomt voor hun eigenbelang. Immers, Sylvia Witteman wil wel graag dat haar haar gedaan wordt door iemand die zich daar niet naar over voelt. De media-elite heeft haar “vakkanjers” nodig en dat is het. Jammer van die sneer, Justine! Misschien heb je wat moeite met het feit dat de “Media-elite”, zoals je dat noemt, zomaar een mening mag publiceren over een onderwerp waar ze geen verstand van hebben? Dat heet engagement, Justine.  En ja, ook binnen de Media-elite bevinden zich gewone ouders die graag zien dat hun kinderen en die van anderen, de toekomstige generatie, gelukkig is.

Gelukkig schrijft  Justine ook iets dat meer hout snijdt: er is iets mis met ons onderwijs. En ook kunnen en willen kinderen vaak meer dan de cito-toets aangeeft.  Als je eenmaal op het vmbo zit is het erg moeilijk om daar weer bovenuit door te stromen. Ze schrijft: “zou het niet zinvoller zijn het aanbod kritisch te bekijken en de weglopende consument serieus te nemen?” Kijk daar heeft ze wel een punt. Dat vmbo, daar moet wat mee.

Wat denkt u, als docent, als ouder?

Sylver coacht leraren en docenten in alle soorten onderwijs op persoonlijke ontwikkeling. Dat betekent dat ik me puur richt op de leraar als persoon.

Het valt me op dat het op de NOT onderwijsbeurs vooral gaat over nieuwe werkvormen en kennis kunnen maken met nieuwe producten, maar dat er naar verhouding op deze beurs niet zoveel oog is voor het allerbelangrijkste:  De persoon van de leraar. Zit jij als docent wel lekker in je vel? Zo ja: super! Zo nee: Wat is het waar je telkens weer tegenaan loopt in je klas, in het omgaan met collega’s, in je relaties?

Misschien is het een simpele vraag, tegelijkertijd denk ik dat goed lesgeven valt of staat met de persoon van de leraar. JIJ bent je belangrijkste instrument. En niet alleen voor de klas, maar ook in je eigen leven. Die twee gaan samen.

Denk daar eens over na. Bedenk eens wat jij op dit moment nodig hebt om je verder te ontwikkelen en daardoor een nog betere leraar te kunnen zijn voor anderen. Ik wens je veel plezier en nieuwe inzichten op de NOT onderwijsbeurs

-Arnhild Lauveng-

Overtuigingen over opvoeding en onderwijs zijn gebonden aan persoon en levensbeschouwing aan de tijd, aan de sociaal-pedagogische structuur van de tijd, aan de aard van het land. Het mag duidelijk zijn dat de doelstellingen van Plato een andere is dan die van Augustinus en die van Montagne een andere dan van Comenius. Maar het begrip pedagogiek of opvoeding is bekend en vertrouwd.
Hier een weergave van de gedachten van grote filosofen over opvoeding en onderwijs. Bron: http://sophocles.infoteur.nl/specials/filosofen.html

In welke filosofie kun jij je in vinden?

Hier een creatief filmpje van Martin Bruggink dat het nieuwe leren inzichtelijk maakt met behulp van voorbeelden van twee gemotiveerde docenten.

De drie pijlers van het nieuwe leren zijn:

1. Een realistische context. Maak altijd gebruik van authentieke voorbeelden die raken aan de belevingswereld of het interessegebied van je leerlingen.

2. Leren door samenwerken: laat de leerlingen samen aan de opdrachten werken.

3. De docent als coach. Geef leerlingen de ruimte om zelf te ontdekken en stuur bij, geef feedback of aanvullende informatie waar dit nodig is.

Ik denk dat het nieuwe leren zeker bijdraagt aan het opleiden van meer inspireerde leerlingen en docenten. Ik ben ervan overtuigd dat je meer leert als je je verbonden voelt met de stof, je docent en je medeleerlingen en je uitgedaagd voelt om zelf iets bij te dragen.

En tegelijktijdig zal het nieuwe leren niet in zaligmakend zijn.  Elk mens is uniek en heeft zijn eigen achtergrond (opvoeding!) en aanleg. Daarom pleit ik voor diversiteit in leervormen op scholen. En vooral: biedt je stof aan op een manier die aankomt bij de leerlingen in jouw klas, gebracht op een manier die ook aansluit bij jou als docent.

Dus: leer het nieuwe leren, maar blijft vooral leren over wat aansluit bij je leerlingen en jezelf. 

Falling snow

hides the path

so quietly