Afgelopen dinsdag stond er in De Volkskrant een artikel “Cito paniek: brief aan alle grote mensen” (01/02/10, pag. 22). Dit artikel was mede ondertekend door een bekende Nederlanders en andere ouders, docenten, deskundigen en ondernemers.
Onderwerp was Citopaniek bij ouders. Wat als mijn kind een vmbo-advies krijgt? De schrijvers van het artikel vinden het erg dat wij, volwassenen, hierdoor kinderen nu al het idee geven te falen in de ogen van hun ouders en de maatschappij. Het artikel roept op tot bewustzijn daarvan. Met het al dan niet terecht oordelen over een onderwijssysteem vel je ook een oordeel over (65 procent!) jonge jongens en meisjes die daar een opleiding volgen. Willen we dat dan? Point taken.
Afgelopen dinsdag wijdde Pauw & Witteman ook een item aan dit onderwerp. Topchef Pierre Wind, ambassadeur van onderwijs on Stage, en mede/initiatiefnemer van het artikel, probeert het negatieve imago van het VMBO te bestrijden. Zie hier
Vandaag reageerde Justine Pardoen van Ouders Online in een artikel in De Volkskrant (03/02/10, pag. 20) “Aan zulke vrienden heeft de vmbo-er echt niets”. Ze schrijft dat de media-elite puur opkomt voor hun eigenbelang. Immers, Sylvia Witteman wil wel graag dat haar haar gedaan wordt door iemand die zich daar niet naar over voelt. De media-elite heeft haar “vakkanjers” nodig en dat is het. Jammer van die sneer, Justine! Misschien heb je wat moeite met het feit dat de “Media-elite”, zoals je dat noemt, zomaar een mening mag publiceren over een onderwerp waar ze geen verstand van hebben? Dat heet engagement, Justine. En ja, ook binnen de Media-elite bevinden zich gewone ouders die graag zien dat hun kinderen en die van anderen, de toekomstige generatie, gelukkig is.
Gelukkig schrijft Justine ook iets dat meer hout snijdt: er is iets mis met ons onderwijs. En ook kunnen en willen kinderen vaak meer dan de cito-toets aangeeft. Als je eenmaal op het vmbo zit is het erg moeilijk om daar weer bovenuit door te stromen. Ze schrijft: “zou het niet zinvoller zijn het aanbod kritisch te bekijken en de weglopende consument serieus te nemen?” Kijk daar heeft ze wel een punt. Dat vmbo, daar moet wat mee.
Wat denkt u, als docent, als ouder?

Geplaatst in cito, Leraren, vmbo